Περίπου στα 2750 π.Χ. στην Κίνα, ενώ ο αυτοκράτορας Shen Nung έβραζε νερό, μερικά φύλλα ενός δέντρου κάτω από το οποίο καθόταν να ξεκουραστεί, έπεσαν μέσα στο φλιτζάνι του. Ενθουσιασμένος με τη γεύση και το άρωμα του ροφήματος που προέκυψε, αποφάσισε να διαδώσει τη χρήση του.
Στη Ινδία η ιστορία λέει ότι κάποιος πρίγκιπας που πήγε στην Κίνα να διαδώσει τη διδασκαλία του Βούδα ορκισμένος να μην κοιμηθεί μέχρι να τελειώσει την αποστολή του, έμεινε ξύπνιος χάρις σε μερικά φύλλα ενός τεϊόδεντρου που μασούσε.
Ανεξάρτητα από τους θρύλους, το πιο πιθανό είναι ότι η πρώτη καλλιέργεια αυτού του φυτού έγινε στην Κίνα. Όλα τα τσάγια προέρχονται από το ίδιο φυτό (Camelia Sinensis). Η διαφορετική επεξεργασία που έχει υποστεί το  φύλλο δίνει το πράσινο τσάι, το μαύρο ή το oolong. Ανάλογα με την εποχή της συγκομιδής (άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο) το φύλλο του τσαγιού δίνει ένα διαφορετικό τσάι.

Η προετοιμασία του τσαγιού για τους ανθρώπους της Ανατολής πάντα ήταν ολόκληρη τελετουργία. Σήμερα, ίσως να μην έχουμε την πολυτέλεια να μιλήσουμε για τελετουργία, σίγουρα όμως πρέπει να είμαστε εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα σκεύη και αξεσουάρ τσαγιού, (βλ. συλλογή μας) όπως επίσης πρέπει να ακολουθούμε μια διαδικασία για να απολαύσουμε το ρόφημά μας. Η ποιότητα του τσαγιού που θέλουμε να φτιάξουμε εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως τον τύπο τσαγιού, την ποσότητα των φύλλων τσαγιού, την ποιότητα και την θερμοκρασία του νερού, τον χρόνο που αφήνουμε τα φύλλα τσαγιού στο νερό.